Normaal treft u hier de recensies aan van Ruurd Berendes, maar omdat hij moeilijk zijn eigen boek kan bespreken doe ik dat dan maar. Bussen in hun tweede leven is een schitterend naslagwerk geworden. Mede door de zorgzame afwerking die we van Aprilis zijn gewend, alsmede de kennis en archiefvoorraad van Ruurd is het boek er een geworden die in geen boekenkast mag ontbreken. Op de kaft direct een zeer opvallende foto van een Hondekoptrein die bij nader inzien een omgebouwde stadsbus van de HTM blijkt te verbergen.

Het boek begint met een stukje geschiedenis, gezien de tijd in zwart-wit. De allereerste bussen in hun tweede leven passeren de revue. We zien een Minervabus als hoogwerker bij de HTM en een afgedankte Kromhout 177 als patatkraam op de Haagse Leyweg waar nu het ziekenhuis staat. De bus was motorloos. Wat niet in het boek staat is dat de motor van deze bus destijds is gebruikt ter vervanging van de benzineslurpende motor van Dieseltinus. Dit hoorden we op de persdag van Peter Doesburg.

Het boek begint met een stukje geschiedenis, gezien de tijd in zwart-wit. De allereerste bussen in hun tweede leven passeren de revue. We zien een Minervabus als hoogwerker bij de HTM en een afgedankte Kromhout 177 als patatkraam op de Haagse Leyweg waar nu het ziekenhuis staat. De bus was motorloos. Wat niet in het boek staat is dat de motor van deze bus destijds is gebruikt ter vervanging van de benzineslurpende motor van Dieseltinus. Dit hoorden we op de persdag van Peter Doesburg. Hierna is het de beurt aan de campers. Het boek is inmiddels overgegaan op kleur.

Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een uitleg over het bewuste onderwerp, waarna telkens weer een groot aantal foto's in allerlei variëteiten volgt. Waar mogelijk plaatst Ruurd eerst een foto van het originele voertuig en daarna een van het verbouwde vehikel. Na de campers is het de beurt aan de motorhomes. Vooral de semitourbussen waren door hun verhoogde dakopbouw en 5e versnelling favoriet voor het vervoer van racemonsters, zo lezen we in het boek. De gestoffeerde bekleding, forse bagageruimte en bagagerekken zijn daarbij ook zeer welkom. Dan de werkwagens, vaak afgeschreven autobussen die in dienst bleven van het vervoerbedrijf, maar dan voor het vervoer van gereedschappen, banden of als sleepwagen. Dat ze dit in Cuba heel rigoureus doen bewijzen de foto's. Hoofdstuk 5 is wel heel bijzonder en verhaalt over de strandtrein die in de jaren 1988 en 1989 Scheveningen op zijn kop heeft gezet. Spectaculaire foto's van de reddingsoperatie van bus 315 die na een klapband volledig door de opkomende vloed werd verzwolgen. En meer foto's van de op de kaft geplaatste ex HTM 290 met botsneus. Hierna wordt het bedrijf van Kwibus belicht, het succesvolle busbedrijf van Michel Peer dat met omgebouwde funbussen al velen een plezierige dag heeft bezorgd.

Leuke foto's van het prille en voorzichtige begin van het sympathieke bedrijf tot het heden waar een aantal bussen dagelijks op de weg is.
Ook het hoofdstuk over de Beekse Bergen is de moeite waard. Een busbedrijf op zich achter hoge hekken, waar al vele jaren afgedankt stads- en streekmaterieel wordt gebruikt om de bezoekers veilig langs gretig geopende leeuwenmuilen te leiden.

Dan is het eindelijk zover: paspoorten mee want we gaan de grens over. Veel kleurrijke ex- Nederlandse bussen in Cuba, Albanië, Marokko, Polen en Rusland. De fotografen hebben vaak grote risico's genomen om alle Nederlandse bussen op de foto te krijgen en hebben vaak met handen en voeten moeten uitleggen dat ze geen kwaad in de zin hadden. Op depots waren ze al helemaal niet welkom dus veel foto's zijn werkelijk uniek te noemen en nog niet eerder gepubliceerd in boekvorm of op Internet.
In hoofdstuk 9 is te merken dat de tourbedrijven dankbaar gebruik maken van oud busmaterieel voor disco- school- en zwemvervoer. Dat hiervoor niet de pareltjes onder de bussen worden ingezet moge duidelijk zijn. Het laatste hoofdstuk is een hommage aan Milot reizen. Eigenaar Cor Milot heeft altijd gul zijn poorten opengezet voor de sleutelaars aan museumbussen. Daarom sluit het boek dan ook af met een reis door zijn bedrijf.

Het is goed dat de uitgever ervoor heeft gekozen het boek volledig in kleur uit te brengen. Hierdoor is het een zeer prettig en leesbaar naslagwerk geworden met ook veel informatie achter de schermen. Ruurd moet ontzettend veel werk hebben gehad aan het selecteren van de vele foto's en informatie. Hij kreeg hierbij grote steun van John, Jeroen en Rene die toestemming gaven voor publicatie van de buitenlandfoto's. het boek heeft inmiddels al een aardig verkoopresultaat en is ook zeer geschikt is om cadeau te vragen of te geven. Het boek is te bestellen via de boekhandel, of b.v. via bol.com.